Hondensleeën in Tromsø

Bij een zelfrijdende slee sta je op de achterste skids, remt met je lichaamsgewicht en helpt mee om steile hellingen op te duwen. Bij een passagiersslee bestuurt een expert het team terwijl jij diep in de sleebak zit onder dekens, waardoor je handen vrij zijn voor je camera.

Piekmomenten van half december tot en met februari zijn vaak drie tot vijf maanden van tevoren volgeboekt. Kennels beperken de grootte van teams om de kwaliteit van de paden en het welzijn van de honden te waarborgen, dus plekken verdwijnen veel sneller dan bij busrondritten.

Trek twee baselagen van zuiver merinowol aan, dikke wollen sokken, een fleece- of wollen tussenlaag en flexibele winddichte broek. Draag geen katoenen spijkerbroeken, want zweet maakt katoen binnen enkele minuten koud en vochtig.

Je hebt een matige balans en normale beenkracht nodig. Als de slee kantelt of vast komt te zitten in zachte sneeuw aan de zijkant van de weg, moet je een paar stappen naast de honden meelopen om weer in beweging te komen.

Alaskaanse husky's hebben een dubbele vacht die dichte lucht dicht bij hun huid vasthoudt. Deze honden presteren het beste tussen -5°C en -18°C; alles boven het vriespunt voelt voor hen warm en vermoeiend aan.

Begin november of eind april verplaatsen kustkampen gasten soms landinwaarts naar Tamokdalen of Bardu, waar subnultemperaturen op de valleibodem stabiele sneeuwlagen behouden, zelfs wanneer de stad Tromsø regen krijgt.

Bewaar telefoons in een binnenste borstzak die tegen je lichaamswarmte aan zit, anders is de batterij na 15 minuten leeg door de kou. Bestuurders kunnen geen camera's vasthouden tijdens het rijden; wissel halverwege van rol als je actiefoto's wilt maken.